هدف: هدف این تحقیق بررسی تاثیر پرازوسین )آنتاگونیست گیرنده های α1 آدرنرژیک(، یوهمبین )آنتاگونیست گیرنده های α2 آدرنرژیک(، بیکوکولین )آنتاگونیست گیرنده های (GABAA)، CGP35348 )آنتاگونیست گیرنده های (GABAB و لیدوکایین (مسدد کانال سدیم) بر خاصیت ضد درد کابارمازپین در هر دو فاز آزمون فرمالین، در موش کوچک سفید آزمایشگاهی نژاد NMRI بود. روش: در این مطالعه تجربی - مداخله ای اثر ضد درد کاربامازپین، پرازوسین، یوهمبین، بیکوکولین، CGP35348 و لیدوکایین با تزریق داخل صفاقی این داروها در آزمون فرمالین مورد ارزیابی قرار گرفت. به علاوه تاثیر داروهای فوق بر اثر ضد درد کاربامازپین نیز بررسی گردید. از آزمون فرمالین به عنوان یک مدل درد مزمن استفاده شد. در این مدل، فرمالین 0.5 درصد به عنوان یک ماده محرک دردزا به کف پای موش سوری تزریق گردید و به رفتار حیوان در قبال تزریق فرمالین داده شد. داده های مربوط به دقایق صفر تا پنج به عنوان معیارهای اندازه گیری درد حاد و دقایق 15 تا 60 به عنوان معیار اندازه گیری درد مزمن در نظر گرفته شدند. یافته ها: تزریق داخل صفاقی مقادیر متفاوت کاربامازپین 3)، 5، 7، 15 و (mg/kg 30، لیدوکایین 5)، 10 و (mg/kg 20، پرازوسین 0.125) و 0.25، (mg/kg 0.5، یوهمبین 0.25)، 0.5 و (mg/kg 1، بیکوکولین 1)، 3 و (mg/kg 5 و CGP35348 100) و (mg/kg 200 در هر دو فاز آزمون فرمالین اثرات ضد درد داشت. هیچ یک از این داروها به استثنای لیدوکایین، تاثیری بر پاسخ ضد درد کاربامازپین نداشت. تجویز همزمان لیدوکایین اثر ضد درد کاربامازپین در فاز اول آزمون فرمالین را تقویت کرد، اما بر فاز دوم تاثیری نداشت. البته ذکر این نکته لازم است که تجویز بیکوکولین (mg/kg 0.75) به بروز هیپرآلژزیا در فاز دوم آزمون فرمالین منجر گردید، که احتمالا به علت انسداد گروهی از گیرنده های GABAA و در نتیجه القای درد می باشد. نتیجه گیری: با توجه به اثر لیدوکایین بر کاربامازپین در فاز حاد، می توان نتیجه گرفت که دست کم بخشی از اثرات ضد درد کاربامازپین در فاز اول با ساز و کار کانال های سدیمی مرتبط می باشد.

آمی تریپتیلین که از دسته داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای است، به عنوان یک داروی ضد درد در انواع دردها بکار می رود. در این تحقیق اثر تزریق زیر جلدی آمی تریپتیلین 50) و 100 میکروگرم( بر روی پاسخ درد در آزمون فرمالین مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج به دست آمده نشان داده اند که مصرف موضعی آمی تریپتیلین به کف همان پایی که فرمالین تزریق می شد، باعث کاهش درد در هر دو مرحله حاد و مزمن آزمون فرمالین می گردد. از طرفی در گروهی که آمی تریپتیلین 100) میکروگرم( به پای مخالف تزریق شد، در مقایسه با گروه شاهد اختلاف معنی داری در نمره درد مشاهده نگردید لذا اثرات مشاهده شده ناشی از فعالیت موضعی آمی تریپتیلین است و نه ناشی از جذب سیستمیک آن. با توجه به یافته های ما در این مطالعه:(1 آمی تریپتیلین در کاهش درد حاد و مزمن آزمون فرمالین رفتاری مشابه بی حس کننده های موضعی نشان می دهد.(2 مکانیسم کاهش درد در مرحله حاد آزمون فرمالین با توجه به شواهد موجود احتمالا ناشی از بلوک کانال های سدیمی است.(3 مکانیسم کاهش درد آمی تریپتیلین در مرحله مزمن آزمون فرمالین احتمالا می تواند ناشی از اثر آنتی هیستامینی و ضد التهابی آن در سطح محیطی و نیز ناشی از تغییر در پلاستیسیتی سیستم عصبی مرکزی باشد، که در مرحله حاد روی می دهد.

زمینه: اورکسین A و B پپتیدهای هیپوتالاموسی جدیدی هستند که در تنظیم رفتار تغذیه ای و در تعدیل درد نقش دارند.هدف: مطالعه به منظور تعیین اثرات آنتاگونیست گیرنده 1 اورکسین (SB334867) بر بی دردی ناشی از محرومیت غذایی 12 تا 14 ساعته در موش ها انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه تجربی در سال 1389 در دانشگاه علوم پزشکی بر روی 32 موش صحرایی نر در محدوده وزنی 220 تا 300 گرم انجام شد. حیوانات تحت عمل جراحی استرئوتاکسی قرار گرفتند و یک کانول راهنما درون بطن جانبی آن ها قرار داده شد. یک هفته بعد از جراحی، غذا از دسترس موش ها خارج شد (12 تا 14 ساعت قبل از آزمون فرمالین)، اما آب بدون محدودیت در دسترس آن ها بود. فرمالین به صورت زیرجلدی به کف پای راست موش ها تزریق و رفتارهای درد آن ها به مدت 90دقیقه بررسی شد. SB334867 یا حلال آن 5 دقیقه قبل از تزریق فرمالین تزریق شد. داده ها با آزمون های آماری تی و آنوای یکطرفه تحلیل شدند.یافته ها: تزریق فرمالین به کف پای راست موجب پاسخ های درد در دو مرحله شد، مرحله اول و دوم با یک مرحله اینترفاز جدا می شدند که رفتارهای درد به صورت تکی و گذرا دیده می شدند. 12 تا 14 ساعت محرومیت غذایی سبب کاهش رفتارهای درد شد که تزریق آنتاگونیست گیرنده 1 اورکسین از این کاهش رفتارهای درد به دنبال محرومیت غذایی حاد جلوگیری کرد.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که اورکسین در تعدیل درد به دنبال محرومیت غذایی نقش دارد.

اثرات انسولین (1 و 2 و 3 واحد به کیلوگرم وزن بدن، داخل صفاقی)، مرفین (5 میلی گرم به کیلوگرم وزن بدن، داخل صفاقی)، نالوکسان (5 میلی گرم به کیلوگرم وزن بدن، زیر جلدی) و انسولین قبل از مرفین و پس از نالوکسان در آزمون فرمالین موشهای سوری مطالعه شده است. آزمون فرمالین با تزریق کف پایی فرمالین (5 درصد، 20 میکرولیتر) ایجاد شد. مرفین به تنهایی و انسولین به همراه مرفین مرحله اول (دقایق 5-0) درد را کاهش دادند. نالوکسان محدوده بین دو مرحله (دقایق 20-6) درد را افزایش داد. انسولین و مرفین مرحله دوم (دقایق 40-21) را کاهش دادند. انسولین کاهش درد ناشی از مرفین را افزایش داد. نالوکسان اثر تضعیف کننده انسولین را تخفیف داد. به نظر می رسد که در آزمون درد فرمالین، اثر کاهش دهنده درد توسط انسولین ممکن است وابسته به فعال شدن سیستم اپیوئیدی باشد.

در طب سنتی بعضی از گیاهان به عنوان ضد درد مصرف می شوند. هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات ضد درد گیاه فلفل سیاه است که به طور سنتی برای رفع سردرد، میگرن، دردهای رماتیسمی و تسکین درد دندان مورد استفاده قرار می گیرد. بدین منظور عصاره های متانولی سوکسله و پرکولاسیون فلفل سیاه با مقادیر مختلف 50، 75 و 100 میلی گرم در کیلوگرم به شکل درون صفاقی به موش سوری تزریق شد و اثر ضد درد با آزمایش فرمالین اندازه گیری شد.نتایج حاصل نشانگر آن است که تزریق عصاره های فلفل سیاه با مقادیر مختلف 15 دقیقه قبل از تزریق فرمالین به طور معنی دار باعث ایجاد اثر ضد درد شده است ((p<0.01؛ و از نظر آماری در اثر ضد درد بین عصاره های سوکسله و پرکوله فلفل سیاه تفاوت معنی داری وجود ندارد. تزریق عصاره فلفل سیاه به مقدار 100 میلی گرم در کیلوگرم، 30 دقیقه قبل از تزریق فرمالین نیز به طور معنی دار باعث اثر ضد درد شده شده است (p<0.05) ولی این اثر ضد درد در مقایسه با زمانی که عصاره 15 دقیقه قبل از فرمالین تزریق شود، کمتر است.

مقدمه: تزریق سیستمیک مرفین سبب بی دردی در آزمون فرمالین می شود، ولی هسته ها و مراکز مغزی که این بی دردی را وساطت می کنند، مشخص نشده است. بنابراین در این مطالعه اثرات تزریق داخل هسته پاراژیگانتوسلولاریس جانبی (LPGI) مرفین، روی پاسخ رفتاری به درد در آزمون فرمالین بررسی شده است.مواد و روش ها: در این مطالعه رفتاری از مدل درد التهابی به وسیله فرمالین در موش های صحرایی سفید، در محدوده وزنی 200 - 300 گرم استفاده شد. با عمل جراحی استروتاکسی، کانول راهنما در داخل هسته LPGI قرار گرفت و پس از یک هفته استراحت، آزمون فرمالین با تزریق 50 میکرولیتر محلول فرمالین 2% به زیر پوست پنجه پای حیوان انجام شد.نتایج: تزریق مرفین به داخل LPGI سبب کاهش شدید رفتارهای دردی در مرحله فاز 1، اینترفاز و فاز 2 آزمون فرمالین شد (دوز 50 نانومول). در مقایسه با تزریق داخل LPGI مرفین که رفتارهای دردی را در فاز 1، اینترفاز و فاز 2 آزمون فرمالین شدیدا کاهش داد (P<0.001)، تزریق جانبی تر نسبت به LPGI مرفین، هیچ تاثیری روی رفتارهای دردی آزمون فرمالین نداشت.نتیجه گیری: تزریق داخل LPGI مرفین سبب کاهش شدید رفتارهای دردی در مرحله فاز 1، اینترفاز و فاز 2 آزمون فرمالین شد. که پیشنهاد می کند گیرنده های اپیویئدی در LPGI سبب مداخله با مکانیسم های رفتارهای دردی در آزمون فرمالین به عنوان درد التهابی می شود.

زمینه و هدف: عوارض جانبی ناشی از مصرف داروهای صناعی ضد درد در دوره بالینی منجر به جلب توجه محققان به گسترش داروهای گیاهی گردیده است. هدف از این مطالعه بررسی اثر ضد درد عصاره هیدروالکلی دارچین در موش صحرایی بوده است.روش بررسی: جهت تهیه عصاره هیدروالکلی دارچین از روش خیساندن استفاده شد. موش های صحرایی ویستار نر در 8 گروه 6 تایی قرار گرفتند: گروه های تحت آزمایش به ترتیب مقادیر (200 mg/kg، 400، 600 و 800) عصاره هیدروالکلی و گروه های کنترل مثبت به ترتیب: آسپیرین (300 mg/kg)، مورفین (2.5 mg/kg)، گروه کنترل منفی سرم فیزیولوژی (5 ml/kg)  و گروه دریافت کننده 600 mg/kg عصاره1 mg/kg + نالوکسان را از طریق داخل صفاقی دریافت نمودند. پس از نیم ساعت به کف پنجه پای راست حیوانات گروه های مختلف، 50 میکرولیتر فرمالین 2.5 درصد تزریق شد و بلافاصله بر روی دستگاه آزمون فرمالین منتقل و مورد نمره دهی قرار گرفتند.یافته ها: دارچین، اثر ضد درد وابسته به مقدار داشت و با مقدار (600 mg/kg) بهترین اثر را از خود نشان داد. این عصاره علیرغم اینکه در دوزهای مختلف اثر ضد درد معنی داری (P<0.05) در مقایسه با سرم فیزیولوژی داشت، اما اثر ضد درد حاد آن بیشتر از آسپیرین و کمتر از مورفین و همچنین اثر ضد درد مزمن آن کمتر از آسپیرین و مورفین بود. همچنین مقدار موثره عصاره همراه با نالوکسان در مقایسه با مقدار موثره عصاره به تنهایی اثر ضد دردی معنی داری نداشت.نتیجه گیری: عصاره هیدروالکلی دارچین به صورت وابسته به مقدار، دارای اثر ضد درد (فازهای اول و دوم) می باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.